หลักสูตรจู่โจม

        สัญลักษณ์ของอำนาจ ความเป็นเจ้าป่า และเหี้ยมโหดต่อศัตรูของมัน

ดาบ:

          สัญลักษณ์การต่อสู้ ความแหลมคมของดาบ หมายถึงสติปัญญา  อันเฉียบแหลมของทหารจู่โจม ที่จะสังหารข้าศึกได้อย่างเงียบกริบ รวดเร็ว และฉับพลัน

ช่อชัยพฤกษ์:

        สัญลักษณ์ความเจริญรุ่งเรืองก้าวหน้า อีกทั้งเป็นตัวอย่างและผู้นำที่ดี

ความมุ่งหมายของหลักสูตร

        1. ให้มีความรู้ความสามารถในการรบแบบจู่โจม
        2. ให้มีความอดทนต่อความเหนี่อยยากลำบาก
        3. มีลักษณะความเป็นผู้นำสูง
        4. สามารถนำหน่วยทหารขนาดเล็กอย่างมีประสิทธิภาพ

        เสือคาบดาบเป็นเครื่องหมายประดับหน้าอกเพื่อแสดงความสามารถ   ความเป็นผู้นำหน่วย ความทรหด อดทน ของทหารที่สำเร็จการฝึกหลักสูตรจู่โจมของกองทัพบก  หลักสูตรจู่โจมถือว่า เป็นหลักสูตรการฝึกที่ถือว่ามีความลำบากและเหนื่อยยากที่สุดของกองทัพบกเลย ก็ว่าได้ หลักสูตรนี้มีความคล้ายกับหลักสูตรแรงเยอร์ ของกองทัพสหรัฐ  ที่ทำการฝึกโดยโรงเรียนทหารราบ ศูนย์การทหารราบ สหรัฐ ค่ายเบนนิ่ง จอร์เจีย   

        สิ่งที่ได้เรียนรู้จากการฝึกคือ เราต้องมีใจที่เด็ดเดี่ยวจะท้อไม่ได้  ต้องปฏิบัติภาระกิจให้สำเร็จตามที่ได้รับมอบ  มีทหารหลายนายต้องออกจากการฝึกเหตุเพราะถอดใจ  ขนาดรูปร่างหรือกล้ามใหญ่ไม่ใช่สิ่งสำคัญที่สุดในการฝึก   หรือการรบ ผู้ที่จะเข้ารับการศึกษาหลักสูตรจู่โจมต้องทำการทดสอบซิดอัพ 2 นาที , วิ่งชุดครึ่งท่อน 2ไมล์ และว่ายน้ำในแม่น้ำปราณบุรีเป็นระยะทาง 100 เมตร เพื่อให้ได้ตามจำนวนที่เปิดรับ   ใน 10 สัปดาห์ ของหลักสูตร

ฝึกภาคที่ตั้ง 4 สัปดาห์แรก

        การฝึกในแต่ละวันเล่นเอานักเรียนจู่โจมกรอบหน้าตาอิดโรยอย่างเห็นได้  จำได้ว่าได้นอนบนโรงนอนเพียงไม่กี่วันก็โดนหลักสูตรชั้นนายร้อยทหารราบไล่ ที่ต้องลงมากางเต้นส์นอน   แม้ว่าจะนอนเพียงไม่กี่ชั่วโมงแต่เช้าต้องเข้าแถวรอรับตรวจแถว และรอตรวจเครื่องแต่งกาย และอาวุธประจำกาย ปลยบ.88 ที่แสนจะหนักอึ้ง เสียงครูฝึกตะคอกใส่หน้า (ประจำทุกวัน)  "รองเท้าไม่มัน"  "ชุดยับ"  "หนวดเครารุงรัง"  ก็ว่ากันไปยังไงก็ต้องโดนอยู่แล้ว ความผิดทั้งหลายในแต่ละวันก็จะรวมมาออกกำลังกายรอบดึกก่อนนอน (เกือบสว่างแล้วละ)  มีชุดเล็ก , ชุดกลาง ,ชุดยักษ์ แต่ชุดกาละมังนี่ไม่ค่อยไหวครับ แทบจะไม่ได้นอนทีเดียว  ในแต่ละวันก็มีโปรแกรมการเรียนการฝึกอย่างต่อเนื่อง

ภาคป่าเบื้องต้น ระยะเวลา 1 สัปดาห์

        -ทดสอบวิ่ง 3 ไมล์ ,  5 ไมล์ ,  บัดดี้รัน 800 เมตร ชุดจู่โจม , ทดสอบเดินเร็วชุดจู่โจม 17 ไมล์

        -ทดสอบกำลังใจ การไต่หน้าผา เลื่อนช่วยชีวิต  สะพานเชือก ปล่อยตัวลงน้ำ สนามวิบาก การโรยตัวจาก ฮ. 

ภาคทะเลและที่ลุ่ม

        ระยะเวลา 2 สัปดาห์ภาคป่านชายเลนเป็นภาคที่โหดที่สุด  บางปัญหาใช้เวลาทั้งคืนในการเดินได้ระยะทางแค่ประมาณ 1-2 ก.ม. เท่านั้น  รองเท้าที่จมเลนกับ ป่าโกงกาง และความมืด เป็นอุปสรรคอย่างดีในการทดสอบจิตใจจริงๆ เดินจนท้อ  หน้าแข้งเจ็บระบมไปหมด  ก็ต้องเดิน  

ภาคทะเลเป็นวิชาทหารเรือ

        ได้มีโอกาสแบกเรือยางของทหารเรือก็งานนี้ละ โดยมีครูทหารเรืออยู่บนเรือ (จริงๆเขาเอาไว้พายหรือเปล่า?) ชุดไม่ต้องซักวิ่งจนแห้งไปเอง  ปัญหาสำคัญคือทรายที่เข้าไปอยู่ในรองเท้าและกางเกงนี่ละ ทำเอาขาเปื่อยเลย (กางเกงในเก็บไปได้เลยไม่ต้องใส่) และแล้วก็เข้าปัญหาอด  72 ชั่วโมง  วันแรกเป็นการฝึกเล็ดรอดหลบหนีมีเพื่อนเราถูกจับหลายนาย  ตอนเช้าเป็นการ พ่ายเรือยางไปเกราะแต่เนื่องจากคลื่นลมแรงมากทำให้บางส่วนถูกคลื่นตีเข้า ฝั่ง  บางส่วนมีเรือของครูฝึกลากไปทิ้งไว้กลางทะเลซึ่งในส่วนนี้ได้พยายามพายเรือ ไปให้ถึงเกราะแต่ก็ไม่สามารถสู้แรงของธรรมชาติได้  จึงถูกปล่อยลอยแพตลอดคืน  ตอนเช้าครูฝึกนำเรือยนต์มาลากพวกเราไปทิ้งไว้ที่ทะเลแล้วให้พวกเราพ่ายเรือ เข้าเกราะ  เมื่อถึงเกราะทุกคนก็แยกย้ายกันไปตามภูมิประเทศอยู่อย่างสงบมากๆๆ  ทุกคนมีแต่กล่องดำรงชีพคนละ 1 กล่อง กับน้ำ 2 กระติก  บางคนก็ใช้วิชาการดำรงชีพในป่าพยายามเอาเบ็ดไปตกปลาแต่ว่าปลามันไม่ ยอมกินเหยื่อ  จะหาหอยมากินมันก็ตัวเล็กเหลือเกิน  ในวันต่อมาก่อนที่นักเรียนจู่โจมรุ่นนี้จะขาดใจตายก็มีเรือมารับครับ  ป่าว อย่านึกว่าใจดีพาเข้าฝั่งนะครับ  เอาไปปล่อยไว้กลางทะเลให้ว่ายน้ำเข้าฝั่ง อืม..เอาซิ  ลอยเข้ามาอีก 2-3 ช.ม.  ทรมานมากเลย ฉี่ในน้ำไม่ออก ในที่สุดก็ผ่านภาคทะเลได้ แฮ๊กๆๆๆๆ ( จริงๆต้องร้อง  เอียยยยยยย........ยยยย )

ภาคป่า-ภูเขาระยะเวลา 3 สัปดาห์

        -การฝึกปัญหาตามสถานการณ์  การลาดตระเวณ , การซุ่มโจมตี , การเล็ดรอดหลบหนี 

        -ปัญหา 24 ชั่วโมง , 48 ชั่วโมง ,72 ชั่วโมง  , 96 ชั่วโมง 

        ปัญหาที่ประทับใจที่สุดคือปัญหาสุดท้าย  ประลองยุทธ โดยแบ่งนักเรียนจู่โจมออกเป็น 2 ฝ่ายรบกันเอง  ในภาคนี้ได้เรียนรู้เรื่องการรบเยอะแม้ว่าจะไม่เก่งเท่ากับทหารราบตัวจริง  เป็นการสรุปใช้งานทุกเรื่องที่ได้เรียนมา

        วันสุดท้ายของการฝึกคือเดินทางวนกลับมาจนบรรจบที่ศูนย์การทหารราบ  แม้ว่าจะหมดแรงแต่พอเห็นเขานกกระจิบ ก็รู้ว่าใกล้ถึงจุดสุดท้ายของหลักสูตรแล้ว ยังไงก็ต้องจบ ต้องจบ  ๆๆๆ  เป้ที่ใส่ สัมภาระกะวิทยุสื่อสารก็ถ่วงจนลิ้นห้อยเพราะต้องช่วยกันแบก (ไม่เข้าใจว่าสร้าง วิทยุสื่อสารที่มันน้ำหนักเบาๆได้ใหม) หลังจากทุกกองร้อยกลับมารวมตัวกันครบแล้วก็ได้รับการประดับเข็มจู่โจมติดที่ หน้าอกเสื้อที่อนุสาวรีย์ จอมพลสฤษด์ ธนะรัชต์  ในตอนนั้นเลย ผมได้เรียนรู้มีทั้งภูมิใจ ดีใจ เสียใจ ผิดหวังท้อแท้ มิตรภาพ มีการช่วยเหลือ ความขัดแย้ง มีความเห็นแก่ตัวของบางคน  แต่เรามีภาระกิจที่จะต้องทำให้สำเร็จร่วมกัน  เป็นภาระกิจที่ได้รับมอบหมาย จากผู้บังคับบัญชา